Það er hvergi betra að lifa en á vesturlöndum, almenn velmegun er svo mikil að megnið af borgurunum eru ofhlaðnir all kyns dýrindis lystisemdum og það í svo miklum mæli að velmegunnarsjúkdómar eru greinanlegir innan læknisfræðinnar. Borgararnir í þessum heimshluta búa við mesta öryggið og skilyrði sem vart þekkist annarstaðar eins og hið dásamaða sýndarlýðræði sem pólitíkur eru iðnar við að þröngva upp á minna settari lýði í hálfnýlendum sínum út um víðan völl nema í öflugari ríkjum eins og Rússlandi og Kína, þyrnum í augum vesturveldanna.
Já það er gott að búa í þessum heimshluta, meira að segja hálfhálfhálfhálf nýlendan Ísland er svo frjáls og auðug að okkur er boðið að taka þátt í veisluborði alsnægta með samningum og samstarfi Jafetsafkomenda og sýna mátt og velmegun okkar frammi fyrir alsnægtakrinum hvar sem því er hægt að koma við með góðu eða illu. Þannig er Ísland liður í herramaktinu og við erum stöðugt að færa okkur upp á skaftið í þeim efnum, sveitavargarnir meðal þjóða sem eru okkur mun reynsluríkari í að plægja akurinn þar sem því er hægt að koma við eða verður að gera það ef herraþjóðirnar eiga að komast af.
Þrátt fyrir alla þessa velsæld og góðríki okkar herraþjóðanna þá er mér stundum óglatt meðfram því að finna til smá bits á samvisku. Ég held að fleiri en ég séu í sömu sporum, ég vona það allavega.
Svo djúpt bítur þetta mig að ég er haldinn pólitískum ranghugmyndum og er jafnvel þunggeðja vegna alls þessa. Þá á ég það til að snúast á sveif með erkifjendum herraþjóðanna sem eru í mikilli uppsiglingu, svo mikilli að hætta steðjar að þeim bæði innanfrá og jafnframt utanfrá frá herraþjóðunum sem þrá ekkert heitar en að ryðja veginn fyrir sýndarlýðræðið og sýndargóðvildina svo hlutirnir gangi snurðulaust fyrir sig og aðdrættir frá akurlendum séu sem mest greiðir og öryggir með góðu eða illu.
Stundum er ég svo þungt haldinn af þunglyndinu að ég bókstaflega hata herraþjóðirnar og vil þeim allt illt þó það gæti kostað mig lífið enda veit ég að illviðrisskýin hrannast upp yfir Evrópu og að það muni slá til brýnu milli fornra bræðra. Mér líður svo illa af hatri að ég glotti af.
Þetta er eins og illkynja æxli þetta sálarmein að það er ekki hægt að eiga við þetta með góðu móti, eins lengi og lækningin er ekki til staðar hjá yfirþjóðunum sem geta læknað það mesta nema eigin hroka og yfirgang og jafnvel tvöfeldni.